
W sobotę – 10 października – w godzinach przedpołudniowych do społeczności Ziemi Kozienickiej dotarła smutna wiadomość o nagłej śmierci starosty powiatu kozienickiego Janusza Stąpóra.
Janusz Tadeusz Stąpór urodził się 27 kwietnia 1958 roku w Radomiu. Z zawodu historyk, absolwent Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1987 roku związany z I Liceum Ogólnokształcącym im. Stefana Czarnieckiego początkowo jako nauczyciel, a następnie zastępca dyrektora i dyrektor tej placówki, w latach 1995-2006.
Od 1994 roku związany z samorządem lokalnym jako radny Rady Miejskiej, pełniąc funkcję przewodniczącego Komisji Edukacji, a w latach 1998 – 2006 przewodniczącego Rady Miejskiej w Kozienicach.
Przez ostatnie 9 lat Janusz Stąpór był radnym Powiatu Kozienickiego, przewodniczącym Zarządu Powiatu, Starostą.
Przez wiele lat był także aktywnym członkiem zarządu Towarzystwa Miłośników Ziemi Kozienickiej oraz przewodniczącym Samorządowego Forum Ziemi Kozienickiej. Wspierał i propagował inicjatywy związane z gospodarką, oświatą, kulturą i historią Ziemi Kozienickiej.
Wielokrotnie nagradzany za szczególne osiągnięcia w pracy dydaktycznej, wychowawczej, społecznej i samorządowej.Poza pracą zawodową był wielkim entuzjastą sportu. Do Jego szczególnych zainteresowań sportowych, jak sam zresztą wielokrotnie przyznawał należało żeglarstwo i judo.
Pozostawił żonę Elżbietę oraz troje dzieci. Miał 57 lat.
Ciężko pisze się o Przyjacielu w czasie przeszłym. Trudno formułować słowa, które oddałyby uczucie ogromnego żalu i smutku po śmierci tak Wspaniałego Człowieka. To Ty wskazywałeś nam, jak po chrześcijańsku i zarazem prawdziwie po ludzku w codziennym życiu miłować bliźniego, jak szukać porozumienia i rozwiązań pomimo różnic, przeciwieństw, a nierzadko nienawiści. Potrafiłeś słuchać ludzi, poradzić, pomóc w potrzebie, swoje osobiste sprawy odkładając na przyszłość i często nie mając na nie czasu. Skromność, taktowność, mądrość życiowa, to tylko niektóre przymioty świadczące o Tobie jako o Dobrym Człowieku.
Będzie Cię nam bardzo brakowało, Januszku…
Cześć Twojej pamięci!
W imieniu Przyjaciół, Koleżanek i Kolegów,
Tomek Śmietanka
